OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



ontwierp, te ktmnen maken , ten einde dus in flaat 

 te zijn, om het getrofFene van het niet getroffene, 

 het ware fchoone van het minder fchoone te kun- 

 nen onderfcheiden, en het eerfte na te volgen, het 

 andere te verlaten. Van hier , dat men zoo dik- 

 werf alles , ook zelfs het gedrochtelijke , hoort prij- 

 zen , omdat het Grieksch is; daar het toch wel zekcr 

 zal zijn, dat een ALCIBIADES, eene ASPASIA (ik 

 noem hier deze beide namen flechts , om er elken 

 man en elke vrouw van fmaak mede uit te drukken) 

 in HOMERUS , bij voorbeeld, juist niet alles even 

 fchoon zullen gevonden hebben , maar , even als da- 

 gelijks met onze beste dichters het geval is, de 

 eene plaats bewonderd en boven alle vergelijking 

 fchoon zullen gevonden hebben, tervvijl him de an- 

 dere minder fchoon zal voorgekomen zijn, en zij 

 er zelfs eenigen voor zeer ongelukkig zullen gekeurd 

 hebben. Er beftond toch vvel nimmer een dichter, 

 wicns naam, op enkele plaatfen van zijne werken, 

 met dien van HOMERUS, in het bekende gezegde 

 van FLACCUS , niet zou kunnen verwisfeld worden : 

 aiiquando I onus dor mi tat Homer us. 



Hetgeen ik tot dus ver van de flaaffche navolging 

 der Ouden zeide, die bij alle befchaafde natien niet 

 dan te veel plaats heeft, geldt nog veel fterker van 

 de navolging van een enkel gelief koosd hedendaagsch 

 dichter onder elke bijzondere natie. Wij hebben, en 

 zoo wij meenen onpartijdig en naar waarheid , VONDEL 

 in zijne waarde pogen op te geven. Wij hebben 

 gezien dat de man, hoe groot ook in tallooze op? 

 5 toch onmogelijk altijd en overal voor model 



