IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 173 



kon verflrekken, dewijl hij in fommige punten ver 

 van volkomen , en in anderen zelfs volftrekt gebrek- 

 kig geweest is , en dit , zijne eeuw en het ftand- 

 punt, daar hij zijnen loop van begon, in aanmer- 

 king genomen , inderdaad niet anders zijn kon. Hem 

 dus onbepaald als model voor te ftellen, zou zljne 

 gebreken , door ze te heiligen , voor ons ver- 

 eeuwigen. De, door hunne kunde en liunnen. 

 fmaak meest bevoegde kunstrigters , zij mogen dan 



BATTEUX, RIEDEL, Lord KAIMES , BLAIR, of Il06 



ze willen, heeten , mogen ons dan vrij, niet met 

 magtfpreuken , maar met de taal van reden en van 

 gezond verftand, ware gebreken van wezenlijke 

 fchoonbeden leeren onderfcheiden; onze bevooroor- 

 deelde oogen zullen voortgaan met de eerften, als 

 of liet de laatften waren , te huldigen, en waarom? 

 Omdat ze bij VONDEL gevonden worden, en wij een- 

 maal onzen fmaak genoeg bedorven hebben, ofomdat 

 het vooroordeel, door eeuwig te hooren prijzen^ 

 wat niet prijzenswaardig was, bij ons diep genoeg 

 wortelen gefchoten heeft , om alles voor fchoon te 

 keuren, wat wij van* verre of van nabij met het 

 voorbeeld van dien dichter kunnen ftaven. Zulk 

 een ellendig bewonderaar van VONDEL is zelfs niet 

 bevoegd, om den grooten dichter naar waarde te 

 kunnen prijzen, waar hij waarachtig fchoon, waar 

 hij werkelijk onovertrefFelijk is. Zijn lof zelfs hoont 

 hem, omdat dezelve niet de taal van het gevoel, 

 maar van het nabaauwend vooroordeel is, en even- 

 zeer aan zijne gebreken verkwist, als toevallig aan 

 zijne fchoonheden toegezwaaid wordt, Maar eens 



ver 



