IN DE WERKEN DER DICHTKUNDS. 179 



hem. Hij weet ze alien aan te wenden. Nu gaat 



je kunst of vvetenfchap onder hem verder voort, 



dan ze onder velen zijner voorgangeren in eeuwen 



deed. Hij wordt voor den fchepper van dezelve 



gehouden, fchoon hij inderdaacl de geheele ftof 



daartoe uit de handen zijner voorgangeren ontving. 



Maar die eer behoort hem zeker (pa), dat hij het 



was, die aan de kunst of wetenfchap hare gedaante 



gaf , en ze dus in waarheid eigenlijk tot eene kunst 



of wetenfchap vormde. Eene wijze en goede Voor- 



zienigheid heeft de menfchen, als zich onderling 



behoevende fchepfelen, door duizend banden aan 



elkanderen geftrengeld. Niemand wordt, wat hij 



worden kan , dan met behulp van anderen. Eeuwen 



vol- 



(92) Opmerkelljk is het, dat , terwljl een volk dik- 

 werf geneigd is (en aan een dankbaar volk zij het geoor- 

 loofd, maar den kunstrigter voegt het niet, omdat de 

 kunst voor hem geene grenzen heeft, en hij ze verlaagt 

 en beperkt, door ze te willen aanwijzen) om zijne 

 voorcreffelijkfte dichters voor onovertrefbaar door alle 

 volgende tijden te verklaren, dezen zelven zoo ver af 

 zijn van dit te gelooven, dat zij, integendeel, altijd 

 onvoldaan hetzelfde onbereikbare ideaal voor hunne oogen 

 zien zweven, en volkomen overtnigd zijn, dat het ge- 

 durig meer genaderd kan worden. Zoo het bij zijne 

 oorfpronkelijke verdienften, en onder de algemeene 

 vergoding van Duitschland en van JEuropa zelve, aan 

 iemand ce vergeven ware geweest, voor een oogenblik 

 te denken, dat hij het toppunt der kunst bereikt had, 

 het zou wel KLOPSTOCK geweest zijn. En hoe ver was 

 deze waarlijk groote dichter hiervan verwijderd! 

 M 2 



