l8o OVER DE OORSPRONKELIJKHE1D 



volmaken flechts de kunften en wetenfchappen , en 

 geen geflacht bezit iets, daar het roem op kan dra- 

 gen , of de voorgeflachten bragten er reeds in min- 

 der of meerdere mate het hunne aan toe. De 

 grootfte gevolgen ontftonden overal uit de klemfte 

 oorzaken en beginfelen. Wie zou gedacht hebben, 

 dat uit het waagftuk, van op een' geknotten boom 

 den oever langs te drijven , de thans zoo zeer za- 

 mengeftelde , zoo onbegrijpelijk kunftige zeevaart 

 ontftaan zou? Hoe onmerkbaar waren hier eerst 

 de voortgangen, en toch waren zij alien noodig, 

 werkten zij alien mede , om eindelijk een COLUMBUS 

 of GAMA te kunnen voortbrengen. En wat zott 

 nog van den grootften ontdekker worden, zoo hi), 

 zonder eenige kennis aan de ervaringen, die voor 

 hem gemaakt zijn, geheel alleen zijne loopbaan 

 wilde beginnen? Eeuwen zouden er dan telkens 

 weder vereischt worden , om dezelfde hoogte te be- 

 reiken. Want hoe ver het ieder van hun dan ook 

 brengen mogt, zeer ligt zou men altijd op de 

 grenzen ftaiten , waar het verder brengen ophield , en 

 deze grenzen zouden enkel riaar de meerdere of 

 mindere vermogens der individtfs niet zeer ver van 

 elkanderen verwijderd flaan, doch de kunst of we- 

 tenfchap zelve zou het nimmer verder brengen , 

 dan zij het onder den uitmuntendften gebragt had. 

 Maar nu de fchat van eeuwen in weinige jaren 

 medegedeeld wordt, nu eerst wordt de eindelooze 

 voortgang mogelijk. Het korte menfchelijke leven 

 fchijnt geen einde te nemen. NEWTON fterft; 



maar 



