184 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



werken der Franfche letterkunde, en fchoon elk 

 bevoegd rigter, zoodra het op genie en oorfpron- 

 kelijkheid aankomt, zeer ver den lauwer aan de 

 Engelfchen zal toekennen 3 blijven de Franfchen, 

 door hunnen enkelen fniaak, in het voile bezit van 

 him eenmaal verkregen regt , worden nog altijd met 

 eene algemeenheid gelezen, daar geene andere natie, 

 zelfs in haar eigen land, op roe men kan C94)? en 

 de Engelfchen moeten, bij alle hunne overige voor- 

 treffelijkheden , in dit punt, willig of onwillig, de 

 vlag voor him ftrijken. Intusfchen, wat zou een 

 SHAKESPEAR gcworden zijn, indien zijn fmaak zoo 

 zuiver als zijn genie groot geweest ware ! Juist uit 

 het gemis van den eerften ontftaan alle zijne gebreken* 

 En wat is nu meer in ftaat, om dien goeden, 

 veiligen en gezuiverden fmaak voor het fchoone te 

 verkrijgen, dan de vlijtige beoefening der Ouden, 

 en vooral der Grieken ? Twee onwaardeerbare voor- 



dee- 



(94) MILTON zelf had de voorlicbting van een'ADDisoN 

 noodig, om in zijne voile waarde bij zijne eigene natie 

 g'ekend te worsen. Door den kunsm'gter moesten dus 

 de fchoonheden van het Paradijs verloren tot de natie 

 overgaan; en nog, hoe weinigen zijn voor MILTONS ver- 

 hevene fchoonheden vatbaar? In hoe ver het intusfchen 

 mogelijk zij , om bij de eerfte genien eenen volkomen 

 gezuiverden fmaak te vinden, mogen auderen beflisfen. 

 Voorbeeld en opinie vonnen gewoonlijk den fmaak. 

 Boven beiden verheft zich de genie. En dan zou de 

 vraag altijd nog blijven, in hoe ver een genie er zich, 

 behoudens zijne grootheid en oorfpronkelijkheid, aan 

 onderwerpen knnue? 



