IN DE^ WERKEN DER DICHTKUNDE. 187 



gen. Wij vinden te veel onderfteuning 9 om veel 

 eigen kracht te oefenen. Daarom reeds zullen wij 

 nooit de Ouden in kracht evenaren (96)." 



Vbor hoeveel, dat in onze eeuw, door onze 

 wijze van zamenleving , reeds te gekunfteld , en 

 ziellooze beelden, of geheel onzinneUjke uitdruk- 

 kiugen geworden zijn, kunnen wij daar, bij reine 

 natuur , warm gevoel , levende en zich bewegende 

 beelden, vergoeding vinden! Daar alleen, bij een 

 volk, waar alles nog zoo geheel natuur, zoo ge- 

 heel nieuw, en van den eerften, rein uitgedrukten 

 flerapel was , kunnen wij best leeren onderfcheiden , 

 wat wezenlijke, wat nagebootfte natuur zij, wat 

 altijd en overal behaagt, omdat het 9 onafhankelijk 

 van alle landen en volken , oorfpronkelijk en eeuwig 

 fchoon is, en het dus blijven moet en zal, zoo 

 lang er menfchelijke harten voor hetzelve kloppen; 

 en wat, daarentegeu, aan bijzondere landen, lucht- 

 ftreken , volkeren , ftaatsgefteldhcid , godsdienftige 

 begrippen en ovedeveringen alleen zijne waarde 

 verpligt is, en dus voor eenen reinen 3 geoefenden 

 fmaak ophoudt fchoon te zijn , zoodra het , aan zijnen 

 oorfpronkelijken bodem ontrukt, op eenen vreemden 

 grond wordt overgebragt, en daar, fchoon enkel 

 locaal en toevallig fchoon, echter voor het eeuwig, 

 onveranderlijk fchoon wordt bewierooku 



Maar 



(96) En minder dan ooit, zoo als elk terftond be- 

 grijpt, wanneer wij ze navolgen; dat beteekent hier, 

 derzelver fchoonheden copieren of nabootfen, hetzelfde 

 da& of ze op ouzcn bodem al of nice to huis behooren. 



