188 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



Maar om nu deze wezenlijke voordeelen van de 

 fludie der Ouden waarlijk in te oogften , is het niet 

 hetzelfde, op welk eene wijze vvij ons van deze 

 taak kwijten. Wij kunnen er of alleen waanwijze, 

 dorre , fmakelooze geleerden door worden , die onder 

 de angftige lectuur der Ouden him eigen gevoel 

 wegblokken, onvatbaar worden om door eenige 

 fchoonbeid meer getroffen , ik laat ftaan verrukt te 

 worden, en die gewoonlijk eindigen, met koel en 

 zonder de minfte deelneming des harten, dat alleen 

 voor fchoon te keuren , wat de Grieken gezegd 

 hebben , of waarvan zij een voorbeeld in HOMERUS 

 weten aan te wijzen , niet omdat het waarlijk fchoon 

 is, maar omdat HOMERUS, of een ander Grieksch 

 dichter het eenmaal gezegd heeft. Blj dezulken 

 zal de vervelende naamlijst van de aanvoerders des 

 Griekfchen legers en van hunne fchepen , of de 

 herinnermg aan de outlasting van de maag, na te 

 veel gegeten te hebben, op het kleed van een an- 

 der, even zoo fchoon zijn, even zpo uitbundig 

 bewonderd en geprezen worden (97) als de fchil- 



der- 



(97) Nog eens , wij fpreken hier niet van de geogra^ 

 phifche kunde van HOMERUS, en nog minder ontzeggeti 

 wij hem het voorregt van landen en volkeren gezien te 

 hebben. Dit alles kan men in HOMERUS bewonderen, en 

 echter de naamlijst aan het einde des zden zangs van 

 zijne Ilias zeer vervelend en zeer ondichterlijk vinden. 

 Te zeggen, dat deze optelling de waarfchijnlijkheid ver- 

 meerdere , is niets te zeggen, en nog minder, zich hier 

 op het Boek van Nwneri te beroepen ; want geen ge- 

 zond herfengeftel zal dit boek toch voor zeer dichterlijk 



ver- 



