OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



ook dezen zijn niet volkomen voldaan. Nog altijd 

 bejammeren zij, dat de kunftenaar aan zoo veel 

 voortbrengende kracht geen juister fmaak wist te 

 paren, die de eerfte befhiurd, de juiste grenzen 

 aangewezen en veredeld zou hebben. 



De tweede weg is die der oefening, door onder- 

 rigt en voorbeeld beftierd. Hij is de kortfte, de 

 minst moeijelijke , en loopt lijnregt op het voorge-* 

 ftelde doel uit. Wat jaren , en duizend mislukte 

 pogingen in dezelve, op den eerften alleen leeren 

 konden , en nog niet eens zeker leeren , doen hier 

 voorbeeld en onderrigt in een zeer korten tijd; en 

 daar men in het eerfte fpoor nimmer gewis was, 

 of men werkelijk op het doel afging, nadert men 

 het op dit zeker gedurig , en ieder gebrek, dat 

 als zoodanig duidelijk gekend wordt, leent hiertoe 

 nog de behulpzame hand. Wij behoeven dan niet 

 angftig en onzeker naar den waren weg te zoeken , 

 of eeuwig te twijfeicn, of wij ons wel op den- 

 zelven bevinden. Duizend gidfcn ftaan ons ter 

 zijde, bieden zich minzaam ter onzer voorlichting 

 aan, en doorliepen alien eenrnaal het eigene ren- 

 perk. Hunne lange en moeijelijk te verkrijgen 



er- 



hier een bevoegd rigcer is, zal met ADDISON erkennen, 

 dat alleen een genie van de eerde grootte deze verdich- 

 ting had kunnen daarflellen. Nog lees ik ze nimmer 

 zonder ze te bewonderen, en het verhevene daarvan diep 

 en met een kouden ril te gevoelen. En met dat alles 

 is in de beelden van de Zonde en de Dood iets walge- 

 lijks, dat men er afwenschce, indien het mogdijlj; ware 

 er het over.ige bij te behouden* 



