IN DE WERKEN DE& DICHTKUNDE. 



crvaringen declen zij ons in oogenblikken meJe, en 



wij treden met eenen vasten en verzekerden tred 



voort, Hunne fchoonheden ontgloeijen ons en ver- 



dubbelen den moed en de krachten, die ons bezie- 



Jen , om ze te bereiken. Hunne gebreken verftrek- 



ken ons tot baken; wij leeren er ons voor hoeden 



en ontwijken ze gemakkelijk. In den woord, wat 



^euwen der kunst aanbragten , vereenigt zich hier 



ten onzen nutte en tot onze beftiering; en, daar 



op den eerften weg een groot gedeelte van ons 



buiten dat zoo korte leven door gedurig ftruikelen 



en opftaan, door dvvalen en weder terug keeren, 



verloren ging, ontfluit zich hier terftond de langfte 



en zekerfte loopbaan voor ons oog, waarop wij 



veilig voorttreden kunnen , en t zeker zijn van het 



heerlijkfte doel gedurig te naderen. Maar waar 



zijn nu de leermeesters en voorbeelden, die hier 



voor ons zouden kunnen zijn , wat de Grieken zijn ? 



Geen volk beminde ooit meer het fchoone en jaagde 



het vuriger na. Alles , wat hen omringde , hunne 



weelderige natuur , hnn zacht klimaat , de fchoone 



vormen , die him overal voor oogen zweefden , 



voedde, verhief en veredelde dien trek in hen tot 



den hoogften trap. De kunftenaar , die het hun 



wist aan te bieden, was hun afgod, en geene eer, 



geene belooning te groot, die men hem niet ge- 



willig toekende. De Staat, de Godsdienst, de ze- 



den, de algemeene meening, alles werkte mede, 



om de kunst ten top te heffen en echte kunftenaren 



te fcheppen. Zoo ergens, kon hier alleeu het 



fchoone tot het hoogfte ideaal verheven worden. 



VIII, D. i. N Waar 



