Ip4 OVER DE OORSPRONKELIJKHE1D 



Waar zouden wij vinden, wat wij hier vinden? 

 waar de kimftenaars aantreffen, wier gevoel voor 

 het fchoone zoo verfijnd was, die het ons zoo 

 zeker kunnen doen kennen, dan bij een volk, dat 

 er voor dweepte, en eer eene ftaatsmisdaad , dan 

 een feil tegen hetzelve over het hoofd zag, dat 

 onder het genot van hetzelve zijne grootfte rampen 

 vergeten kon? Welke lesfen moeten ons de voort- 

 brengfelen van zulke kunftenaars aanbieden , tot 

 welke voorbeelden kunnen ze ons verftrekken ? Zoo 

 hier ons gevoel voor het fchoone niet gezuiverd 

 en verhoogd wordt, zoo wij het door de middelen, 

 die ze ons aanwijzen, niet werkelijk leeren berei- 

 ken, zijn wij voor de kunst verloren. 



Kunnen wij, bovendien, in onze moderne maat- 

 fchappijen ergens met het menfchelijk hart, en het 

 fpel der hartstogten en driften in hetzelve, zoo 

 grondig bekend worden? Bij de Grieken grenst 

 alles nog aan de natuur, draagt alles nog de onver- 

 valschte kenmerken van den oorfprong der maat- 

 fchappij. Elk karakter is er levendig en krachtig 

 uitgedrukt, elke hartstogt vertoont er zich in hare 

 eigene gedaante, en de neiging heeft er nog niet 

 geleerd, zich onder het masker der wellevendheid 

 te verfchuilen. Bij de Modernen is alles meer gekun- 

 field. Alles gelijktnaar elkander, omdat de oorfpron- 

 kelijke ftempei lang tiitgefleten is , en elke penning, 

 eenmaal glad geflepen , dezelfde oppervlakte ver- 

 toont. De driften en hartstogten worden er ge- 

 fpeeld, en flechts tot verbazing toe nagebootst. 

 Zelfs liefde en vriendfchap zijn er rollen gewor* 



den.> 



