OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



vlijtige en aanhoudendc nafporing tot in de kleinfte 

 bijzonderheden toe , hoe de Grieken de natuur be- 

 fhideerd en uitgedrukt, hoe zij de juiste deelen uk 

 dczelve hebben weten te verkiezen , te verfchoo* 

 nen, en tpt dat goddelijk ideaal te verhoogen, dat 

 reeds geheel in de verbeeldingskracht des waren 

 kunftenaars daarftaat, ear hij nog eene enkele po- 

 ging aangewend heeft, om het uit te drukken, 

 maar dat nu ook zoo zeker uitgedrukt zal worden 9 

 als zijn hart er voor gloeit, en wel met die vol- 

 komenheid , welke de natuur zelve nooit in haar 

 geheel bezit, maar tevens met die eenvoudigheid 

 en ddnheid, die alle zamenftelling en kunst doet 

 vergeten, en het toe een hoogst natuurlijk voort- 

 brengfel vormt. Op deze wijze , maar op deze wijze 

 ook alleen , wordt de gedurige voortgang der kunsE 

 mogelijk. Wij betreden dan niet flechts denzelfden 

 weg, dien de Ouden betreden hebben, en bevinden 

 ons dus op de cigene, ter volkomenheid leidende, 

 baan ; maar wij zijn hierdoor ook alleen in ftaat , 

 om zoowel met hunne feilen als met hunne fchoon- 

 heden ons voordeel te doen. Want , daar wij den 

 geheelen weg, dien de Ouden gekozen en zoo 

 voortreffelijk afgelegd hebben, kunnen naoogen, 

 daar er teve,ns geene eigenlijke volmaaktheid op aarde 

 gevonden wordt, en de grootfte kunftenaar, hoe 

 ver hy de grenzen zijner kunst ook uitgebreid 

 moge hebben , nog altijd iets overig laat , dat te 

 volmaken, nog altijd iets gebrekkigs heeft, dat te 

 verbeteren en te vermijden is, zal het ons op deze 

 wijze alleen doenlijk, en aan echte genie zelfs 



ge- 



