IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 199 



proeven van voorgangeren te baat te nemen , zou 

 het best vernuft naauwelijks zijne voeten in de 

 loopbaan gezet hebben, of hij zou reeds van de 

 aarde verdwijnen, en de kunst zelve zou gevaar 

 loopen van altijd nagenoeg op dezelfde hoogte te 

 blijven. Maar hoe zullen wij nu overtuigd worden, 

 dat de Ouden vvaarlijk de natuur gekend hebben en 

 getrouw gevolgd zijn? op gezag? Dan loopen wij 

 gevaar van ook onnatuur voor natuur te houden, 

 Hoe zullen wij het gevaar ontwijken, van de wer- 

 ken der Ouden, hoe >volmaakt dan ook in zich 

 zelven, voor de natuur zelve te nemen, indien wij 

 niet dagelijks de vlijtige ftudie der laatfte met de 

 beoefening der eerften paren ? Hierdoor alleen zul. 

 len wij de fchoonheden der Ouden beter leeren 

 gevoelen, en naar derzelver voile waarde fchatten. 

 Wij zullen tevens gelegenheid hebben , om met 

 hunnc - gebreken bekend te worden , en de oorzaken 

 te ontdekken, daa* ze uit voortgevloeid zijn, ten 

 einde er ons op onze beurt voor te hoeden. Wij 

 zullen dan, als het ware, de natuur doorwandelen 

 met de werken der Grieken in de handen. Zij zul- 

 len ons tot gidfen en leermeesters verftrekken, ons 

 hunne verkregen kunde en ervaringen mededeelen; 

 maar de natuur zelve zal over de waarde hunner 

 lesfen de laatfte en onfeilbare uitfpraak doen. Zoo 

 genoot nienig reiziger van fmaak bij verdubbeling de 

 fchoonfte plaatfen uit de werken der Ouden, door 

 ze op den bodem , daar ze gedicht waren , te lezen , 

 en zich dus in de gelegenheid te vinden van ze 

 met de natuur zelve te vergelijken. Men herinnere 

 N 4 zich 



