1204 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



tafcrcelen venvekken , verzekert hem, dat hij ze 

 gelukkig gekozen en werkelijk daargefteld heeft. 

 De vlijtige itudie der natuur zelve zal ons hier irit 

 onze eigene oogen leeren zien , voo* blind gezag 

 behoeden , en altijd het beste en veiligfte onderrigt 

 geven , waar wij de Quden te volgen , waar te ver- 

 laten liebben. 



Dan er is nog eene tweede fell, daar wij, bij 

 de beoefening van de Ouden, ons voor te hoeden 

 hebben, en daar wij ons dikwerf bij het ontijdig 

 navolgen hunner uitmimtendfte plaatfen aan kunnen 

 fchuldig maken. Ook hiervoor kan de kennis der 

 natuur zelve alleen ons bewaren. Er is namelijk 

 oneindig veel fiphoons bij de Ouden, dat geheel tot 

 hunne eeuw en tot hunnen grond behooru Het 

 zijn voor ons heerlijke vreemde gewasfen , die op 

 hnnnen eigen hodem welig groeiden . en rijk bloei- 

 den , maar die , op eenen vreemden bodem overge^ 

 bragt, kwijnen , en, of nimmer bloeijen, of fom^ 

 tijds, uit nood, eenen enkelen gebrekkigen bloein- 

 knop ontfluiten. Wij zijn intusfchen zoodanig a^n 

 deze vreemde gewasfen gevvend, dat wij ze bijna 

 als inlandfche befchouwen. Van onze eerfte jeugcl 

 af aan werd onze opvoeding met de Grieken en 

 Romeinen vervlochten. Eer wij onzen eigen grond 

 en zeden ker;den , waren wij met den Latijnfchen 

 en Attifchen grond en zeden bekend, en gingen 

 dagelijks met Grieken en Romeinen gemeenzaam 

 om. Hoe zullen wij ons nu hoeden, om geene 

 Griekfche en Romeinfche , en dus vreemde , fchoon- 

 Jieden op onsen vaderlandfchen , bodem over te bren- 



gen, 



