I 



IN DE WERKEN DER DICHTKUNDEi 2O5 



gen, en hierdoor wel aan de weinige geleerden^ 

 maar niet aan de natie , waarvoor wij eigenlijk dich- 

 ten, te behagen? Enkel door de grondige kennis 

 van onze eigene natuur , onze eigene zeden , van 

 het menfchelijk hart nit onze eeuw, van onze ftaat- 

 kunde , Godsdienst en meer verlichte begrippen ; 

 van de geheel andere modificatie onzer driften en 

 hartstogten. Wij leeren dit niet op ons boekver- 

 trek, al waren wij ook door alle de werken der 

 Ouden en Modernen omgeven. Wij kunnen er 

 alleen leeren, wat anderen gedacht en gezegd heb- 

 ben, en wij loopen nog gevaar van het verkeerd 

 te verflaan , of althans averechts toe te pasfen , 

 indien wij de commentarie daarvan niet op nieuw in 

 de natuur zoeken. Geene boeken, hoegenaamd, 

 kunnen ons die aanbieden. Wij leeren dit alleen 

 in de wereld en in de verkeering met menfchen 

 om ons heen; niet in onze bijzondere uitgekozene 

 kringen, maar in de wereld, zoo als zij is, en 

 zich dagelijks aan ons vertoont. Dezen weg floegen 

 de grootfte Modernen in. Zij mengden zich dik- 

 werf in kringen, daar niet hunne bijzondere fmaak, 

 maar de liefde voor de kunst, en de zucht om 

 menfchen- en natuurkennis te verzamelen, hen in 

 dreef, en hier leerden zij het menfchelijk hart in 

 zijne eigene gedaante , en tot in de kleinfte en 

 onmerkbaarfte nuances^ tot op den bodem toe ken- 

 nen. Zij leefden hierbij veel op het veld, en waar 

 leert men de natuur beter dan in den fchoot der 

 natuur zelve kennen! Hoe geheel anders vertoont 

 zij zich daar niet, dan in de uitmuntendfte fchil- 



de- 



