214 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



dan, door enkel bij de Oudcn ter fchool te gaan, 



nog wel vleijen, van itnmcr algemeen gelezen te 



zullen vvorden ? Wat zal luj dan opdisfchen ? Matte 



en verlepte copien van Griekfche en Latijnfche 



originelen , die zoo vreemd aan zijnen grond , als 



tegenftrijdig met de zeden en gewoomen zijnev 



eeuw zijn , en dat in eene taal , wier eigenaardige 



fchoonheid hij verfmaadt, om vruchteloos die der 



Grieken na te hinken. Hij zal fpreken, zoo als 



men voor eeuwen in Greenland en te Rome fprak, 



en alle zijne heelden van den klasfifchen bodein 



ontleenen. Behalve eene zekere ftijfheid en ge- 



dwongenheid, die dit niet nalaten kan aan het ge- 



heel te geven , zal elke regel nog bovendien verra-* 



den , dat er natutir aan ontbreekt , en dat de dichter 



voor *s hands heeft willen nabootfen 9 wat eens le 



vendige geest was, maar nu flechts doode letter 



is, wat dus uit zijne eeuvv niet na te bootfen was, 



Maar men ftelie o<xt . dat de dichter de taal-zelve 



der Ouden te baat neme, van ho^veel nut zal hen; 



dan nog altijd de kennis der moderne letterkunde 



zijn, om zijne denkbeelden uit te breiden, en een, 



groote kring voor zich ontfloten te zien? Of is 



het wijs, om zich voor 's hands tot een enkel vak 



te bepalen , daar duizenden v66r ons zich reeds 



toe bepaald hebben ; dat dus uitgeput genoeg is , 



om er niets meer van te kunnen ontleenen, dan wat 



er reeds duizendmaal van ontleend is, en dat dus 



bij Hot van rekening altijd toch op herhaling zou 



nederkomen? Wij hebben vele voortreffelljke La- 



tynfche dichters op tc geven 3 en kunnen hier veilig; 



met 



