IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 



met elke andere natie , en zelfs met Europa , mon- 

 fteren, maar de besten onder hen hebben ook de 

 moderne en vaderlandfche dichtkunst niet verfmaad; 

 fommigen zijn zelfs geene vreemdelingen in de dade- 

 lijke uitoefening van de laatfte geweest. Een HEIN- 

 sius, een GROTIUS, een BARLEUS mogen hiervan 

 tot getuigen en voorbeeld verftrekken. Verkiest 

 men den eerften weg alleen , dan loopt men zeer \ 

 ligt gevaar, dat onze geheele waarde befta in platte, 

 zeer ondichterlijke , denkbeelden in echte Romein- 

 fche fpreekwijzen op te disfchen ; zoo al niet 

 in denkbeelden en fpreekwijzen van verfchillende 

 Ouden te ontleenen, en ze, hoezeer ieder zijn' 

 eigen bijzonderen ftiji ook moge bezitten, dikwerf 

 rhapfodisch en belagchelijk genoeg, aan elkanderen 

 te verbinden, zoodat men dikwerf verwonderd is, 

 van binnen weinige bladzijden alle de vrienden zijner 

 jeugd te ontmoeten , en TIBULLUS , OVIDIOS , PRO- 

 PERTIUS en anderen 9 in denccifden volzin te hooren 

 fpreken of nabaavyen. 



En wat nu onze eigene dichters betreft, behalve 

 dat omtrent hen alles geldt , wat ik van de flaaffche 

 navolging der Ouden gezegd hebbe , zouden wij 

 hier nog gevaar loopen 5 van tot zeer gebrekkige , 

 althans zeer onvoltooide 5 modellen onze toevlugt te 

 nemen, tot groot nadeel van de kunst, die flaan 

 blijven of achteruit zou gaan ; en voor ons zelven , 

 die ons vergeefs vermoeijen zouden , om op hare 

 loopbaan voort te fnellen. Ik meen genoeg getoond 

 te hebben , dat ik zeer hoog van HOOFT en VONDEL 

 denke; en dat dit waarlyk het gevoelen van mijii 

 4 hart 



