2l8 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



als wij (en door wy verfta ik hier de geheele lezende 

 natie) de werken der genoemde dichters, zoo als 

 wij de bundels van velen onzer tegenwoordige dich- 

 ters, doen. Of zou de verfijning, zou de meerdere 

 algemeenheid van den fmaak volftrekt geen invloed 

 op de poezij hebben? Zouden plan en voordragt 

 er niets toe doen , zoodra er maar hier en daar , 

 op de regte of op de verkeerde plaats, dichterlijke 

 gedachten of meesterlijke fchilderingen in gevonden 

 werden? Of zouden de laatflen niet veeleer veel 

 van hare waarde enkel van het eerfte ontvangen, 

 en er zelfs haren fchoonften glans door verkrijgen? 

 Ik herhaal het, fchoon VONDEL de grootfte man 

 ware , die er immer op aarde leefde , nog zou het 

 een onoplosfelijk wonder blijven, dat hij, in zijnen 

 tijd en op zijn ftandpunt, bij de grootfte genie een' 

 fmaak had weten te voegen , die , naar allcs wat de 

 achttiende eeuw ter verfijning en volmaking, vooral 

 van den fmaak , liecft aangebragt 9 echter nu nog 

 volmaakt is te fchatten , en dus , toen reeds ? niets 

 meer overig liet om te begeeren. 



Maar 



doortrokken geweest, dien WIELAND op elke bladzijde 

 zijner werken verraadt? Men fchuwe alle foortgelijke 

 vooroordeelen, al wqrden ze ook door den meesc toe- 

 gejuichteu fchrijver voortgeplant. Wie de fchrifcen van 

 WIELAND niet gelezen heefc, leze dezelve ter verbe- 

 tering en vervolmaking van zijnen fmaak , en hij zal 

 zich dien tijd niet beklagen. Mogelijk is WIELAND juist 

 de man , die ons het best leeren kan , hoe men de Grie- 

 ken moet navolgen, om geene doode copien van de 

 Gricken, maar echte fchoonheden in den train der Gric- 

 Jten voort te brengen. 



