IN DE WERKEN DER DICHTRUNDE. 221 



delijk worden, dat zij, onder andere voortreffelijk- 

 heden, deze kunst verbazend vooruitgezet en ver- 

 beterd hebben. Wij zullen dus gelegenheid heb- 

 ben, van den eenen kant, cm op te kunnen fpo- 

 ren , waardoor zij dit gedaan , en welke middelen 

 zij er toe aangewend hebben; terwijl wij, van dea 

 anderen kant, even gemakkelijk ontdekken zullen, 

 waarom zij dikwerf nog zoo gebrekkig bleven; en 

 dit laatfte zal ons deze gebreken ligt doen vermij- 

 den , zal ons met een vasten tred op hun voet- 

 fpoor doen voortgaan , ten einde ook op onze beurt 

 de versificatie gedurig rijker, vloeijender en wellui- 

 dender, en dus volkomener, te maken. Zonder dus 

 HOOFT en VONDEL als modellen voor alle tijden op 

 te hangen, en de kunst zelve aan hunne vorderin- 

 gen in dezelve te bepalen , zullen deze groote 

 mannen nog altijd onze leermeesters moeten zijn , 

 en geen Nederlandsch dichter zal eenige groote 

 vorderingen in zijne knnst maken, zonder dat hij 

 hartelijk gaarne erkennen zal , dat hij zeer veel aan 

 hun verpligt was. Zij deden zoo veel als iemand 

 deed, maar zij deden het in eene kunst, die geene 

 grenzen erkent; wij moeten op hun voetfpoor 

 voortgaan, en op onze beurt HOOFDEN en VONDELS 

 voor het nageflacht worden. r 



Hier zoude ik kunnen eindigen, indien ik er nog 

 niet gaarne een enkel woord omtrent onze taal 

 wilde bijvoegen. Maar hier verzoek ik nog drin- 

 gender, dan ik het omtrent het overige gedeelte 

 van mijne verhandeling deed, dat men mijn ware 

 doel .toch niet uit het oog verlieze. Dit is 



niet 



