224 OVER DE ORSPRO NKELIJKHEID 



ren. Of hebben wij niet tallooze woorden , die uit 

 andere talen en naburige dialekten (106) in de onze 

 zijn overgegaan , en hoezeer ze ook nog de ontwij- 

 felbaarfte kenmerken bunner afkomfte met zich dra- 

 gen, nu, eenmaal door voorname fchrijvers en dich- 

 ters, de ware fcheppers eener taal, het burgerregt 

 verkregen bebbende , met de oorfpronkelijk Neder- 

 duitfche woorden , waar wij die nog zeker erkennen 

 kunnen, hetzelfde regt genieten, en door het alge- 

 meen gebruik ook lang volkomen gewettigd zijn. 



Of 



Cio6) En moest die niet beurtelihgs het geval zijn 

 met bijna alle de Europefche talen, door de menigvul- 

 dige verhuizingen der Noordfche volken ? Waar zijn de 

 Gothen en Franken niet geweest? Ora ie's zekers om- 

 trent eene taal te berde te brengen^ diem men ze alien 

 te raadplegen. Zoo deed reeds KILIAAN, en duidelijker 

 dan in de volgende woorden kon hij de verwantfcbap 

 van onze moedertaal met een aantal andere dialecten wel 

 niet opgeven: Vocabuit* v ,am plurima non tantum cum 

 Germanicis superioribus , Saxonici* , veterilus jfnglicis 

 sive Anglo saxonicis , (quae cum Germanicis inferioribus 

 sive TeutoniciSy licet; dialectis nonnihil mutatis, prorsus 

 eadem sunt) verum etlarn cum Gallicis , Italicis , His- 

 panicis , Latinis quoque et Graeeis , passim , ubi Ortho- 

 graphia, Etymologia f vocis similitudo 9 aut alia ratio 

 postulare videbatur , contuli: ut mutua linguarum colla~ 

 tione illustriorafiant, quae alioqui obscura manerent enz. 



Zelfs de invloed, dien de Noordfche talen op het 

 Fransch , Italiaansch en Spaansch gehad hebben , ftemt hij 

 voltnondig toe: Ingentem autem dictionum Gallicarum, 

 'Italicarum et Hispanicarum catervam cum Germanicis 

 superioribus et inferioribus, cum Saxonicis quoque et 

 Anglo - saxonicis communem esse, historiarum veterum 



stu- 



