IN DE WERKEN DER DICIITKUNDE* 



Hiertoe voldoen alle levende talen , hoe arm ze 

 clan ook zijn mogen. Altijd naar de behoeften 

 der natien , die dezelve fpreken , berekend ? zijn 

 zij ligt voldoende , om de denkbeelden, die daar- 

 bij in zwang gaan , niede te deelen , en het noo 

 dige nit te drukken. Vermeerdert het aantal denk- 

 beelden bij zulk eene natie , hetzij dan door om* 

 gang met meer befchaafde vreemdelingen 9 hetzij 

 door andere oorzaken ; worden zij hierdpor met 

 nieuwe zaken bekend, van dat oogenblik af aan 

 zullen zij t.evens b.eho.efte aan nieuvvfi woorden 

 gevoelen, en dezelve op de eene of andere wijze 

 pogen te fcheppsn , of van anderen te ontleenen (109). 

 Maar het is geheel wat anders, wanneer de ware 

 dichter zijne "denkbeelden en zijn gevoel poogt uit 

 te drukken , wanneer zijne gloeijende verbeeldings- 

 kracht naar woorden zoekt, om zich te kunnen 

 mededeelen, om levendig en warm te kumien daar* 

 ftellen, wat zich eigenlijk ul t den dooden en kou- 

 den letter niet laat mededeelen, niet laat daarftellen. 

 In die oogenblikken gevoelt \nj de armoede van alle 

 talen, en zij zijn het, om zijn ideaal uit te druk- 

 ken, wat zeg ik? om er'flechts een vlugtig denk* 



beeld 



(109) Zoo herinner ik mij ergens gelezen te hebben, 

 dat zekere zendelingen aan eene onbefchaafcte natie nimr 

 mer de bedc; uw koningrijk kome, konden doen begrij. 

 pen. Die volk had nimmer een koning gehad, en wa* 

 nooit met volkeren omgegaan , die er een hadden. Na. 

 tuurlijk misten dus de woorden: koning en koningrijk in 

 derzelver taal, wijl er de zaak en het denkbecld ontbraken, 



Ps 



