236 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



begeerte om paradoxen uit te kramen meer verftompt 

 is , een te grooter nadeel aanrigt , en inderdaad een 

 aantal valfche denkbeelden in omloop helpt brengen, 

 die jaren, in dewelke men er mede wegdweept , 

 niet weder weg kunnen ftuiten of overwinnen. Be- 

 hoefte, intusfchen , fchijnt zoodanig duidelijk de 

 moedcr, toeftand en omftandigheid de meer of min- 

 dere volmaker van alle talen geweest te zijn , dat 

 men zich ter goeder trouvve onmogelijk in den waan 

 kan brengen , dat ze terftond wijsgeerig gevormd , 

 of kunstmatig tot een vast ftelfel gebragt zijn ge- 

 weest. Alle talen zijn rijker of armer 9 naardat ze 

 door eene meerder of minder befchaafde natie gefpro- 

 ken werden. Een volk, dat hutel behoeften kende 

 en altijd op den laagften trap van befchaving bleef 

 ftaan , bezit zeker eene arme taal 5 een herdersvolk 

 zeker eene ajmere , dan een volk , dat van den land- 

 bouw leeft, Hoezeer behoefte woorden en fpreek* 

 vvijzen voortbrengt, moge over het; a.lgemeen de 

 overeenkomst flaven, die er bij eike natie tusfchen 

 derzelver taal en tusfchen derzelver beroep en leef* 

 vvijze aan te treffen is. De voorfpoed van den Ne* 

 derlander was aan de zee verbonden. In haar, en 

 in den handel, dien hij er op dreef, voud hij zijn 

 beftaan en rijkdom. En waar vindt men nu eene 

 taal , waarin zoo vele woorden en fpreekwijzen 

 van zeevaart en handel ontleend zijn? Omtrent de 

 Noordfche talen vooral is alles enkel behoefte en 

 oorfpronkelijk ruwe nabootfing der natuur geweest. 

 Hoe meer men het Zuiden nadert, hoe meer men 

 eene fijner natuurnabootfing ., hoe meer welluidend- 



held 



