238 OVER DE OORSPRONKELIJKHE1D 



bepaalde gedaante, of liever den grondflag tot zoo 

 lets, door de Kamer: in Liefd* bloeijencF verkregen 

 heeft. Intusfchen , wat was zij toen nog ? Men 

 leze de beste fchrijvers van dien tijd, en kort 

 daarna. HOOFT en VONDEL (gaarne neme ik er de 

 nieuwe drift tot werkzaamheid 9 die de omftandighe- 

 den destijds deden geboren worden, en die eene 

 nieuwe veerkracht aan den geest byzette , bij in aan- 

 merking) verhieven haar tot eene ware , en zelfs tot 

 eene dichterlijke taal; maar nog was zij ver van die 

 volmaaktheid , daar wij ze thans bij onze goede 

 redenaars en dichters (114) in aantreffen, Na HOOFT 

 en VONDEL is men hier gedurig, zeker nil eens 

 meer, dan eens minder, mede voortgegaan; maar 

 vooral in de laatfte jaren heeft zij eene ronding en 

 bevalligheid verkregen, die ons, wanneer wij de 

 beste fchrijvers van voor ruim eene halve eeuw en 

 verder, met onze tegenwoordige beste dichters ver- 

 gelijken, verbazen moet, en zelfs zoo veel verichilt, 



dat 



(114) Indian ik met plegtig voorgenomen had, om 

 hier geene, nog levende , dichters te noemen, hoe ge- 

 makkelijk zon dit verbazend verfchil hier aan te toonera 

 zijn? Inderdaad zou dit hier alles afdoen. Intusfchen, 

 om meer dan eene gewigtige reden, verkieze ik hier niet 

 van onze nog levende dichters te fpreken. Dezulken, 

 wien het der moeite waardig is, om derzelver verzen 

 met die van VONDEL en HOOFT in dit fluk, en voora! 

 omtrent die zachte, wegflepende harmonic, die alleen 

 met de denkbeelden doet tooveren, over het algemeen 

 (eenige uirgezochte verzen zeggen hier niets) te verge- 

 lijken, zal mijne aanwijzing niet noodig hebben om vol- 

 komen overtuigd te zijn. 



