B IJ L A G E N. 



de geleerdfte der Romeinen, begon den historfefchen 

 tijd eersc met hec begin van de jaartelling der Olympia- 

 den, en het is zeker, dat de vroegere gefchiedenis der 

 Grieken zeer weinig geloof verdient. Hunne eerfte 

 fchrijvers waren dichters, zoo als bij de meeste andere 

 volken plaats vond. PHERECYDES , CADMUS de Milesier 

 en ACUSILAUS waren de eerften, die in proza fchreven. 

 De eerstgenoemde fchrijver fchijnt de oudfte over de 

 Atheenfche gefchiedenis te zijn, en hij leefde niet eer- 

 der, dan in den tijd van DARIUS HYSTASPES, op het einde 

 der zesde eeuw vd6r onze jaartelling. Deze oude ge* 

 fchiedfchrijvers vonden geene andere ftof, waarnit zij 

 hunne verhalen konden te zamen ftellen, dan overleve- 

 ringen, dichtftukken , en mogelijk eenige geflachtlijsten 

 en opvolgingen van koningen. Men behoeft geenszins 

 in twijfel te flaan over de weinige zekerheid, die eene, 

 iiit zoodanige bouwftoffen tezamengeftelde gefchiedenis 

 konde hebben. Om de tijdrekening bekoramerde men 

 zich nog geenszins , even zoo min als HERODOTUS , 

 THUCYDIDES ea xnNnpHON, die in de vijfde eeuw of het 

 begin der vierde (voor CHRISTUS geboorte) fchreven. 

 V66r den tijd van ALEXANDER was de tijdrekening bij de 

 Grieken nog in geen gebrnik. Eerst na zijnen dood 

 begon men den tijd der gebeurtenisfen te bepalen, doch 

 zonder eene vastgeftefde jaarrekening te volgen. De 

 kronylt op de raarmertleenen van Arundel, welke in het 

 jaar 26 v66r onze jaartelling werd opgefteld , rekent 

 nog alleen van dat jaar terugwaarts , en bepaalt elke 

 gebeurtenis verder door den Archon van Athenen, 

 welke toen aan het bewind was. 



Daar de gefchiedenis zelve zoo onzeker was, moet 

 het met de tijdrekening nog erger gefteld zijn. Men 

 fchreef aan elken koning een willekeurig getal van jaren 

 toe, hetwelk meesttijds grooter is, dan het natuurlyker 



wij- 



