412 DE VERANDERING IN DE LEEPWIJZE 



ter middagmaaltijd genoodigd en beklaagde zich , 

 dat zij zoo laat kvvamen. Het was e'e'n uur; maar 

 mogen wij ons niet beklagen dat de Franfchen ons 

 op hunne wijze hcbben leeren dejeuneren^ dineren 

 en souperen , dat zij ons hunne dejeuntes dinatoires 9 

 hunne dejeuntes a la fourchette , hunne thtfes dan* 

 sants , en wat niet al meer, hebben gegeven? Mijns 

 bedunkens mogen wij dit wel degelijk , want met 

 al dat vreemde, met het volgen dier gebruiken 

 van anderen , gaat ons geheele nationale karakter, 

 de geestkracht des volks verloren, Toen wij on- 

 der het juk der vreemden gebogen lagen, was dit 

 gedrag eenigermate te verfchoonen, maar onver- 

 gefelijk is het, nu wij weder een eigen volk 

 xijn, dat onafhankelijk op zich zelven kan beftaaiu 

 Is het billijk , M. H. ! dat wij klagen over het 

 verval van handel , fabrijken en handwerken , 

 en geene pogtngen aanwenden om de bronnen te 

 ftoppen waaruit het kwaad ontfpringt ? Verteren 

 wij de rijkdommen van den Staat niet , wanneer, 

 alles wat tot onze kleeding , wat tot verfiering 

 onzer woningen en tot huisfelijk gebruik dient, 

 van vreemden komt ? Ontnemen wij daardoor 

 het brood niet aan de kinderen des lands , aan ons 

 eigen gezin , en fterken wij daardoor de handen 

 der buitenlanders niet, om ons te benadeelen als. 

 het hun goeddtmkt? Wie van hen heeft ons ooit 

 of ooit zoo vele weldaden bewezen , dat wij 

 verpligt zouden zijn , onze eigene welvaart daaraati 

 op te ofFeren , en onze fchatten voor hen neder 



ts 



