EN DE ZEDEN DES NEDERL. VOLKS. 413 



te leggen , gelijk men die uitftort tot heil van den 

 Staat? Duizendmalen worden de Engelfchen ge- 

 roemd en aangeprezen als voorbeelden van navol- 

 ging. Wij laten die eilanders aan hunne plaats. 

 De gefchiedenis is vol van hen. Wat zij voor 

 ons waren en zijn , ftaat duidelijk befchreven. Het 

 is bekend nit de eeuvv van CROMWELL en van 

 KAREL DEN TWEEDEN , uit den vrocgeren en la- 

 teren tijd , uit gezegden en redevoeringen van 

 grooten en leden des parlemems. Het is bekend 

 van onze zeeftranden af tot aan de einden der 

 aarde; op alle zeeen , op alle rivieren , op alle 

 ftroomen. De kreet: Wat wil dat gemeenebest! 

 Carthago moet uitgeroeid ! " hooren wij nog. Wat 

 Nederlander is daar onkundig van? Niet een. 



Dat wij de Engelfchen navolgen is goed en lof- 

 ivaardig. Maar laten wij het doen in hunne deug- 

 den; niet in hunne gebreken. Volmaakt zijn zij 

 toch zoo min als eenig ander volk. Die vrien- 

 delijkheid , die beleefdheid, die buigzaamheid van 

 karakter, zoo eigen aan de Franfchen , kan men 

 den Britten niet toefchrijven. Wie zal zeggen, 

 dat zij zoo welwillend en zoo behulpzaam zijn 

 omtrent vreemdelingen, als de Franfchen? Iramers 

 niemand ; van dien kant verdienen zij geene na- 

 volging, en wij volgen hen ook daarin niet. Die 

 meenen wij reeds aangetoond te hebben. \Villen 

 wij hen navolgen, laat het dan zijn op eene wijze 

 die aan verftandige lieden voegt. Laat het zijn 

 door het inftandhouden en vergrooten onzer zee- 



magr ; 



