314 HE T VERBAND DER BEVOLKING 



fcunde, vooroordeelen , afkeer voor vreemdelingen, 

 en vrees voor de ziekte , beletten echter eenige 

 zekerheid omtrent de werking van de zwavel of 

 deszelfs zuur op te doen. Merkwaardig ook is de 

 invloed des winds ; wanneer deze nit het zuiden 

 opkomt, verlaat de koorts haar tusfchenpozend ka- 

 rakter , gaat in afwisfeling over 9 en de koortsbast , 

 die nog den vorigen dag heilzatne uitwerking had, 

 wordt nadeelig. Dan , verlaten wij eene (lad , welker 

 lagere plaatfen vooral befmettend en bijna onbewconbaar 

 zijn, om nog een' blik op het ineer bekende Rome 

 en hare omftreek te vestigen. Hie'r biedt de natuur wel 



een 



werktuigen , die dikwerf longtering als naziekte veroor- 

 zaakt; de meerdere opgewektheid en prikkelbaarheid in 

 het begin der ziekte en haar geheel verloop bewijzeti 

 genoeg, dat zij van de gewone moeras-koorts verfchilt, 

 en dat KOREFF niet door een verkeerd begrip der tus- 

 fchenpozende koorts tot deze ondcrfcheiding gekomen 

 is , ZOO als c. F. HEUSlNGER , Beitr. iiber die JEnfz. und 

 Vergr der MHz 1820. S. 27 hem ten laste legt , daaren- 

 boven bevestigt KOREFF zijne befchrijving door hec aan- 

 zien van MASCAGNZ, en door de aanmerking, dat LANCISI, 

 op wiens gezag men deze ziekte met de moeras-koorts 

 gelijk wil ftellen, zelfs deze plaatzen nooitbezocht. Zijnc 

 befchrijving overigens van den grond zelve, het verfchil 

 van lucht en winden, toonen voldoende, dat er in beide 

 ziekten eene groote wijziging moet plaats hebben. 

 Uitvoeriger befchrijfc KOREFF in Rust. Mag. IX. S- 157. 

 de toevallen dier koorts , welke j. WEBSTER desniettemm 

 aan moeraslucht toefchrijft , in Diss* Acad. sistente observ, 

 de aere per Italiam insalubri deque febri inde oriunda 

 JZerol, 1820* 



