288 B If' L A G E N. 



treft, ook dezen, als oorzaken befchouwd, zien wlj ntt 

 hec gewenschce gevolg eens daarftellen , dan weder alle 

 uitwerkfelen misfen. Juist de grootfte genien hebben 

 meesc zich zelven alleen gevormd , en de gebrekkige of 

 volkomen verkeerde opvoeding, die zij ontvangen hadden, 

 herfleld. Voor den gewonen , echter ook verdienftelijken , 

 kunftenaar , is de opvoeding van oneindige , voor de genie 

 van zeer geringe waarde geweest. Een DANTE, een 

 SHAKESPEAR, een PASCAL en tallooze anderen bevestigea 

 dit, en ftaven volkomen het reeds aangehaalde gezegde 

 van L ANNOY : 



*t Gewoon vernufc ga de enge paden 



Der nuttige oefning vlytig door: 

 Een zlel , gevormd voor groote dadert , 



Treedt met ddn flap iri *t gloriefpoor. 



n fchoon de aanmoediging en belooning zeker op de ont- 

 wikkeling der genie kan invloeijen, en dit ook fomcijds 

 werkeiijk deed , zoo als de eeuw van LODEWIJK XIV 

 er ons eenige bewijzen van fchijnt op te leveren, flaan er 

 weder te veel voorbeelden tegenover, waarin eene even 

 fierke befcherming niets wezenlijks kon doen voortbrengen , 

 om hierin ook maar van verre de reden, die wij nafporen, 

 eenig te vinden. De groote CORNEILLE, de fchrandere PASCAL, 

 de onfterfelijke DESCARTES, behoorden eigenlijk aan deeeuw 

 van LODEWIJK XIII en aan de tusfchenregering van ANNA van, 

 Oostenrijk. De laatfte, eene Spaanfche princes , ingenomcn 

 met hare natie , had derzelver taal en tooneelftukken in Parijs 

 weten fmakelijk te maken , en CORNEILLE was cr door ont 

 vlamd geworden. Zijn Cld 9 oorfpronkelijk van GUILLEIN DE 

 CASTRO ontleend, was er het eerfte gevolg van,, en dit 

 fcuk was in Parijs gefpeeld en door Europa bewonderd , 

 eer dat LODEWIJK XIV den troon bcfteeg. Zeker moec de 

 geftieenfchap en aanmoediging van eenen prachtigen en 



