29 9 IJ L A G E N. 



het oordeel dcr Rusfen zelve , overtroffen. En wat zullen 

 wij van cen MILTON, van een TASSO zeggen* AIs verdedi- 

 ger van de daad van KAREL de I was MILTON zoo ver van 

 de gunfteling van KAREL de II te zijn, dat hij ter naanwer- 

 nood in de amnestie begrepen vvierd , die de laatfte vorst 

 bij zijne komst tot den troon deed afkondigen. Arm en 

 blind ontwerpt hij zijn onfterfelijk paradijs verloren, en 

 zijne dochters fchrijven het uit zijnen mond op; ter- 

 wijl TASSO in een.leven van ellende en vervolging, dat 

 bijna in zinneloosheid eindigde, zijn Ferlost Jerusalem 

 voortbrengt. 



Over het algemeen kan men zeker zeggen, dat er ter 

 voortbrenging van eene gelnkkige eeuw voor de fraaije kun- 

 ften bij een volk twee dingen vereischt worden- voor 

 eerst , eene zekere welvaart , die niec alleen van het noodige , 

 maar ook van het overvloedige voorziet, en hierdoor aan 

 vele leden der maatfchappij die ledigheid vergunt , welke 

 zoo ligt in vervelendheid uitloopt, om dat enkel zinnelijk 

 genot ze met meer vervullen kan. Men verlangt dan naar 

 andere, meer verftandelijke voorwerpen van weelde. Wat 

 de natuur niet meer geven kan, om dat ze uitgeput is door 

 de weelde, of liever, omdat men zich tallooze kunstbe- 

 hoeften tegen de natuur veroorzaakt heeft , Jpiedt de knnst 

 nog in betooverende idealen aan (4). De geest boeit er 

 zich omvederftaanbaar aan , en droomt zich , walgende van 

 de werkelijke wereld, in eene denkbeeldige , waarin het 

 genot verhoogd is, en die de behoeften en rampen van 



de 



(4) Zie daar de reden, dat raeestal de bloegende tgdperken 

 der fchoone kunften, de minst bloeijende voor de goede zeden 

 geweest zyn. De ware wysgeer en menfchenvriend bejammert 

 het diep, dat juist die kunften, die het naast aan onze verheven 

 natuur grenzen, en met den dood zeker niet zullen ophou- 

 den , meest alien in den dienst der lage zinnelykheid en on- 

 deugd ftaan. 





