lp8 HET VERBAND DER BEVOLKING 



moeras, hier en daar door duin enwoud afgewisfeld, 

 ondoordringbaar voor eenen DRUSUS en GERMANICUS , 

 welke hier hunne legioenen verloren , als de rivie- 

 ren hare oevers overftroomden 9 of de Noordzee? 

 door ftormen beroerd, hare baren over het land joeg. 

 Nog heden immers bevestigt de ligging des lands 

 en de befchouwing van Marken en Urk het gezegde 

 van PLINIUS , L. XVI. C. i. Waar de Rijn den 

 Qceaan nadert, daar woont een ongelukkig volk in 

 hutten, op heuveltjes gebouwd, om zich voor de 

 vloeden te beveiligen; aan fchepelingen gelijk, wan- 

 neer de zee alles rondom hen overftroomt, fchijnen 

 zij fchipbreuk geleden te hebben , wanneer de wa- 

 teren terugkeeren , en leven van visfchen , die zij 

 bij hunne hutten vangen. Zij hebben noch vee , 

 noch rnelk, en jagen ook niet, gelijk hunne nabu- 

 ren; doch maken vischnetten van riet, en warmcn 

 zich en hunne fpijzen met eene foort van aarde 9 die 

 zij verzamelen , en eerder door den wind dan door 

 de zon doen droogen; {onze turf} hun drank is 

 regenwater , dat zij in kuilen om hunne hutten 

 verzamelen." Guur, ruw 9 nevelig en onvrucht- 

 baar befchrijven de Romeinen het land , dat onze 

 voorouders bewoonbaar maakten door de rivieren in 

 hare beddingen te bepalen , door de bosfchen uit 

 te roeijen , de nioerasfen met afleidende vaarten te 

 doorfnijden , de dus droog gemaakte landen door 

 dammen tegen de golven te befchutten en in ingedijkte 

 polders te hervormen, waardoor niet flechts de grond 

 ter bebouwing gefchikt werd, maar het luchtgeftel 

 tevens eene gelukkige verandering onderging. 



Geen 



