EN DE ZEDEN DES NEDERL. VOLKS* 403 



land kozen , en niet vreesdcn , fchoon ook de 

 ganfche magt van Spanje voor hen flond. De 

 koninklijke Gezanten reden him voorbij in ge- 

 zelfchap van Prins MAURITS. Hij boog zich en 

 groette hen. Wie zijn dat ? vroegen zij als uit 

 eenen mond , niet begrijpen kunnende , dat een 

 Vorst beleefdheid bewees aan lieden van zulk 

 eenen lagen (land. Dat zijn mijne heeren en 

 meesters , tiwe Excellentie ! antwoordde de Prins. 

 Ik heb nog dezen morgen met hen in de Staats- 

 vergadering over uw voorftel gehandeld. Deze 

 openhartigheid flrekt Prins MAURITS tot eer, maar 

 de loffpraak der Spaanfchen verdient in geheugen 

 te blijven, Zijn dat uvve meesters,'* antvvoord- 

 den zij , dan zullen wij onzen 'koning aanraden 

 om vrede met u te maken; zulk een volk is 

 onoverwinnelijk." Kan men grooter loffpraak 

 uitdenken , M. H, ! Een Franfche vlootvoogd , 

 wiens naaui mij niet bijvalt, getuigde, dat hij het 

 bedrijven van zulke groote daden als DE RUITER 

 in den eerften zeeflag des jaars 1673 hadverrigt, 

 met zijn leven zou t hebben willen koopen ; maar 

 ZOLI de loffpraak der Spaanfche afgezanten wel van 

 mindere waarde wezen , M. H. ? zou om dezelve 

 te verwerven een Nederlander niet gaarne alles 

 verlaten en in den dood gaan ? Welke verhevene 

 denkbeelden moeten die vreemdelingen niet ge* 

 koesterd hebben van de grootheid en de magt van 

 het opkomend Gemeenebest , ,en van de onkreukbare 

 ilandvastigheid der leden van Staat. Zoo waren 

 Dd a ook 



