TE BLOEMENDAAL. 417 



Zomtrzorg verlaten hebbende, befloten wij van 

 het fraaije weder nog een poos gebruik te maken, 

 en vvij glngen diensvolgens op weg. Na langs 

 eenen wel beplanten binnenweg, ruim ecn kwartier, 

 tiurs achter Bloemendaal been gewandeld te heb- 

 ben , kvvamen vvij aan de muren van het kasteel der 

 BREDERODES, de laatfte kenteekenen van een heer- 

 lijk (lot. Hoe ftatig verhieven zich dezelve , dit 

 overfchot van vorigen luifter ! Hoe levendig 

 flelden zij ons de grootheid onzer vaderen voor 

 oogen, vvaar derzelver bouwval en woestheid ons 

 gelijktijdig de vergankelijkheid van der menfchen 

 gewrochten te binneii bragt. Het maanlicht , dat 

 een deel dezer rumen befcheen , deed wijd weg 

 derzelver fchaduwen den verlichten omtrek bedek- 

 ken, en bragt ons in eene ontroering die zich 

 beter gevoelen dan befchrijven laat. Reeds dien 

 zelfden dag waren wij die verlatene muren gaan 

 bezigtigen; wij waren op de hoogstmogelijkc plaats 

 geklommen, en hadden de tegenwoordige gevvelven 

 doorzocht, die in vroeger dagen gewone vertrekken 

 moeten geweest zijn; ftelt Ul. nu dat flot voor 

 oogen, hetwelk voorheen het verblijf was van eene 

 der aanzienlijkfte gedachten van ons vaderland; uit 

 wiens vrolijke en luchtige zalen de toon en der vreug- 

 de we^rgalmden ; en wiens fraai gefchilderde venfter- 

 glazen een' ieder verrukten , terwijl de geopende 

 kruiskozijnen de heerlijkfte vergezigten aanboden ; 

 wiens diepe grachten en (tevige flotpoort de be- 

 \voners voor alien overval beveiligden ; en ziet ! 

 Wat is daar nog van overig? wat ontmoet van dit 



id- 



