TE BLOEMENDAAI,. 429 



Welk een' rijkdum van gedachten gaf ons dit 

 kasteel , deze venfterbank ! Met een innig ver- 

 maak vcrdicpte zich bier onze geest; en fioe 

 zoeter het voorleden ons toefcheen, hoe ftnartvoller 

 het heden werd. Wij verlieten bet vender; wij 

 zochten de benedenvertrekken rond, maar vonden 

 die deels met water gevuld, deels flrekkcnde tot 

 ecne fchuilplaats aan bet horenvee, dat in derzel- 

 ver koelte de brandende zonneftralen komt ontwij- 

 ken. Die gracbt is verdwenen , flccbts eene 

 enge met wier bedekte iloot doet bier en daar nog 

 flaauwdyk baar vroeger beftaan berkennen ; die 

 ilotpoort dreigt in te llorten. 



Zoo (lout en onderzoeklievend wij des morgens 

 die muren bezocht hadden , zoo befchroomd be- 

 vonden wij ons mi. Onbekend met vrees , ge-- 

 voelden wij ons als aan eene heilige, dierbare 

 plaats geboeid , terwijl een ongekend gevoel zich 

 raeer en meer van ons meester maakte. Ten 

 laatfte verlieten wij dien oord, z66 rijk in licrin- 

 neringen 9 z66 dierbaar aan het hart van elken 

 waren Nederlander , en z66 leerzaam voor den 

 mensch. 



Er ging een geruime tijd voorbij, eer wij wcder 

 tot ons zelven kwamen; fprakeloos hadden wij 

 bijna den ganfcben weg tot aan de dorps -herberg 

 te Eloemendaal afgejegd, toen de klokflag van tien 

 uren ons als in het werkelijke leven terug bragt. 

 Uet gewoel der menigte van vreemdelingen , die 

 zich op het plein voor de kerk met zingen en 

 fpelen vermaakten, deed ons welhaast bekomen, 



en 



