MET DE BEBOUWING DER AARDE. 3*7 



regenvorming , waarom DE LUC veronderftelde , dat 

 het water uit den dampkring tot zuur- en waterftoflucht 

 overging , en dat het water der wolken wederom uit 

 deze gevormd werd ; ontdekkingen in de electriciteit 

 en in het galvanismus bevestigden eene hypothefe, 

 aan welke niets ontbrak , dan de ftof zelve. Nimmer 

 toch vindt men eenig waterftofgas in den dampkring, 

 en de hoeveelheid zuurftoflucht vermeerdert niet bij 

 droogte , vermindert niet door regen , weshalve 

 fcheikundigen als BERTHOLLET en DALTON de voor- 

 keur geven aan de oplosfings theorie van SAUSSURE , 

 hoewel zij de tegenwerpingen van DE LUC niet kun- 

 nen ophelderen. Om deze zwarigheden te ontwijken, 

 namen latere hunnen toevlugt tot de Electrisch- 

 Chemifche theorie, en vooral paste STEFFENS zijne 

 leer der polariteiten op den dampkring toe (26). Ook 

 hier vond hij eenen aanhoudenden ftrijdder elementen, 



wel- 



(26") H. STEFFENS , iiber die Vegetation in MARCUS 

 und SCHILLING , Jahrb. der Med. Ill* St. 2. a 1 . 1808. 

 Zie ook HARLESS, Op: min:. I. p. no. G. H. SCHUBERT, 

 Gesch. des Leb. I. S. 114, 122, 260, wdke op dit 

 gevoelen van STEFFENS aanmerkt, dat de (loffen, die de 

 zuurftof moeten geven, niet dan koolzuur of gekoold 

 waterftofgas zijn , en dat het moeijelijk blijfc de veran- 

 dering van het koolzuur in dampkringslucht te verklarenj; 

 hij denkt met WINTERL, OERSTED en RITTER, dat het 

 waterzuur (zuurftoO niet anders is , dan water in over- 

 zuurden ftaat , hetgeen , verzadigd met Andronie , het meest 

 van alle kracht beroofde (abgeitumpfteste) , het meest 



IJ 3 COt 



