OVER M*. J. M. KEMPER, 35! 



goed kan genaamd worden , ontgloeide hem menig- 

 maal , en was zoo wegflepend , dat wij met de 

 meeste aandacht naar den man luisterden, wiens 

 fchranderheid en vlugheid van geest de bewondering 

 van een ieder onwillekeurig afperste. Met welk 

 een vuur en kracht wist hij ons niet te ontvlammen 

 voor eer en deugd, voor wetenfchappelijken roem, 

 voor reine vaderlandsliefde ! Waarlijk , als KEMPER 

 ons de daden van het voorgeflacht herinnerde, dan 

 ging de borst hooger; hoorbaar klopte het hart, en 

 een ongekend vuur doorgloeide onze aderen: of wel, 

 als hij ons het bekoorlijke der ware wijsheid afmaal- 

 de , en ons met onze verbeelding terugvoerde in 

 het bloeijend land en in den leeftijd der wijzen ; ja , 

 ik erken het , dan is mij menigmaal de zucht ont- 

 glipt: (en wie weet aan hoe menigeen met mij!) 

 ach, ware ik in dien tijd geboren !" 



Ontmoette men hem in gezelfchap van geleerden, 

 dan blonk nu en dan zijne grondige kennis in het 

 wetenfchappelijke en ftaatkundige op het heerlijkfte 

 uit. Ik zeg nu en dan ; want KEMPER was te ne- 

 derig van aard, en had te veel vrucht van zijne op- 

 voeding genoten, om het hoogfte woord ergens te 

 willen of te durven voeren. 



Bevond zich KEMPER daarentegen in het gezelfchap 

 van ongeletterden , of zag hij zich van ftudenten 

 omgeven ; (voor welke dagelijks zijne woning geo- 

 pend was) hoe onderhoiidend waren dan niet de 

 gefprekken! de uren fchenen oogenblikken *, en men 

 vervvonderde zich gewoonlijk bij het fcheiden, dat 

 Jiet reeds zoo laat Icon zijn. In ftede van ijdele 



