OVER M* J. Mi KEMPEtt* 



Te midden echter van al die beflommeringen der 

 flaatsaangelegenheden vergat KEMPER zijne pligten 

 niet in zijnen moeijelijken post als hoogleeraar. 



Met lof de hoogefchool verlaten hebbende , zag 

 de waardige leerling van den grooten CRAS zich 

 welhaast uitgekozen, om te Hardermjk het eervol 

 hoogleeraarsambt te bekleeden, waarvan hij zich met 

 zoo veel lof kvveet, dat hij kort daarop te Amflerdam 

 en laatftelijk te Leijden werd beroepen* Aldaar 

 onderrigt gevende in de regten der natuur en der 

 volken , (om van zijne kundige lesfen over het cri- 

 minele regt niet te fpreken,) vond hij naderhand 

 tusfchen zijne ftaatkundige ambtsbetrekkingen en 

 zijnen post als hoogleeraar eene naauwere overeen- 

 komst , waardoor hij zich een ruim veld geopend 

 zag , om op eene gemakkelijke en onderhoudende 

 wijzen de zaden eener gepaste vrijheidszucht en 

 liefde voor vorst en vaderland in de harten zijner 

 hoorders te ftrooijen , en hen door de blijde uitzigten 

 der bekroonde vlijt daartoe op te wekken. Nog 

 verbeelde ik mij hem met fikfche trekken de ware 

 grootheid der volken te zien afmalen ; nog ftaan mij 

 de door hem zoo juist geteekende afbeeldingen voor 

 oogen van eenen braven vorst en van eenen dwin- 

 geland; nog is het mij, als hoorde ik hem met 

 zijne mannelijk welfprekende taal de magt der vorften 

 en volken , en derzelver oorfprong verklaren , en 

 de drogredenen van lage vleijers doen vvijken voor 

 het licht der waarheid. 



Door het edel voorbeeld, dat hij gegeven had, be- 

 koorden ons zijne gezegden nog meer; wat hij leer- 



VUL D. 2. A a de, 



