ALs GENEESMIDDEL BESCHOUWD. 35 



De Ilecr fablot gaf hctzelfde middel met uitftekend 

 nut in de tusichenpoozende koorts. (Zie Jotirn, compL 

 du Diction, des Sc> Med, Mai 1822.) 



Zoo vernemen wij 00k (Zie Bulletin de la Soci6t4 

 medicale d' Emulation de Paris. Janvier^ 1821.) van 

 viLLERM^, dat hij in onderfcheidene gevallen van tus- 

 fchenpoozende koorts de zwavelzure Quinine met het ge- 

 lukkigfte gevolg gaf. 



De Heer dupr:^ beproefde dit middel in periodieke pij- 

 nen van den nervus i?2fraorbitali$ en in periodieke heup- 

 pijn, terwijl hij daarvan 24 greinen in verdeelde giften , 

 gediirende de tiisfchenpoozing der pijn, gaf, en zag daar- 

 van het beste gevolg. Dezelfde geneesheer verzekert 

 zelfs in een geval van typhus , waar hij de z'wavehure 

 Quinine aanwendde , terftond na de eerfte giften der?el- 

 ve , aanmerkclijke beterfchap gezien te hebben. 



De Heer ribes roemt hare werking in periodieke pij- 

 nen van de aangezigtszenuw. Even zoo vond haar pie- 

 DAGNEL in periodieke pijnen van den nervus fupraorbi^ 

 talis ^ in eene gift van to greinen, gedurende de remisfie 

 gegeven, ongemeen werkzaam. 



Dr. MENARD , te Lunel , nam zeer vele proeven , en 

 vond , dat 30 tot 40 greinen van de Quinine Sulphurique^ 

 in den tusfchentijd gegeven, de tusfchenpoozende koorts 

 genazen. Nogtans zag hij bij deze gift mcnigmalen op- 

 zvvellingen van de lever en milt ontftaan. Hij bepaalde 

 daarom de grootile gift in de tusfchenpoozing der koorts 

 op 10 tot 12 greinen, de kleinfte op 2 tot 4, en de mid- 

 delbare op 6 greinen. 



De goede uitwerkingen der zwavelzure Quinine ter ge- 

 nezing der tusfchenpoozende koortfen werden nu verder, 

 voornamelijk uit Oppcr-Italie^ fleeds meer bevesti2:d« 



C 2 Be- 



