ALS GENEESMIDDEL BESCIIOUWD. 41 



gaan , worden aldaar dikwijls, binnen korten tijd , van de 

 endcmifche koorts aangetast. 



De Heer bretanneau , eerfte geneesheer van het 

 hospitaal , even als de andere in Tours praktiferende 

 geneesheeren , hadden langen tiJd vergeefs deze hardnek- 

 kige koortfen getracht te beftrijden. Slechts dan, wan- 

 neer de zieke van woonplaats veranderde , of wanneer 

 er warm en beftendig weder met oostenvvind kwam, het- 

 welk de moeraslucht van de (lad en het hospitaal afweer- 

 de, plcegde er genezing te volgen. In de jaren 1820 en 

 1821 klom de Heer bretanneau met de gift van goe- 

 den Kinabast tot 3 of 4 drachmen, die , terllond na den' 

 koortsaanval tocgediend zijnde, genoegzaam was , om de 

 ziekte zoodanig te verdrijven, dat er verder geen pa- 

 roxysm us meer volgde, 



Dezelfde gunltige uitwerking zag de Heer bretan- 

 neau , in het vervolg , van het gebruik der zy/avelzur& 

 Quinine^ doch Uechts dan, wanneer hij dezelve tot 12 

 greinenf pro doft ^ terftond na den paroxysmus liet ge- 

 bruiken. In eene minder fterke gift pleegde dit middel 

 de tLisfchenpozende koorts niet voor altijd te verdrijven, 

 en veelmalen gebeurde het, dat de koorts op nieuw terug- 

 kwam. 



Onderfcheidene geneesheeren wilden , na het gebruik der 

 Quinine in fterke giften , drukking in de maag en bra- 

 kingen hebben waargenomen, De Heer bretanneau 

 heeft deze toevallen nimmer waargenomen. Hij gaf *in- 

 tegendeel de voorkeur aan de zwavelzure Quinine boven 

 de Kina bij zoodanige zieken , die aan zwakte van de 

 werktuigen der Ipljsvertering leden , en den Kinabast 

 Occht verdroegen. Zelfs prikkclbarc, hysterifchc vrou- 



C 5 wen. 



