12ft C A P. V1L 



cl de Wette, operi: Theologifches Zeit- 

 fchrlft , herausgegeben von DD. S c h 1 e i e r- 

 macher, de Wette und Lticke, Tom. IIL 

 (JBerL 1812) p. 1-51, infertile disputationem 

 parvam quidem verum pulchram, Ueber die fym* 

 bolisch-typifche Lehrart des Brief es an die He- 

 braer; in Bezlehung aufHerrn Dr. Schulzens 

 Bearbeitung desfelben; qua docuic longe aliter 

 rem fefe habere , atque Auccoris nostri fententiam 

 cum Paulina omnino convenire, qua re eo ma- 

 gis gaudeo, quo certius ceteroquin huic etiam 

 viro clar. perfuafum est, hanc episcolam non es- 

 fe Paulinam (i). Pauca ex ilia disputatione hie 

 addam. 



Auctor hie (uti jam ad i: i dictum') ftatuit , 

 religionem Mofaicam (ctii addimus Patriarchalem, 

 quam faepe cum ilia conjungit: vide ad 4: 2.) 

 et Christianam , quod ad rei fummam, esfe unam 

 eandemque , fed posteriorem prioris periectionem 



es. 



(i) Quo modo hac in re confentiant Auccor et Pau- 

 lus, fatis jam demonftraverat CI. G. W. Meyer, dear- 

 gumentis internis agens , quibusprobetur epistolam ad lie- 

 braeos esfe Paulinam , in opere : Bijdragen tot de Godge- 

 Iterde Wetenfchappen , Tom. VII. (anni 1 8 19.) p 364 , fqq. 

 EC vero tota epistolae ratio docec, atque ubique diferce 

 dfcft Auctor, culcurn Mofaicnm abrogatum esfe; quod fin. 

 gulis fere capicibus adeo clare demonftratur, uc nemo, 

 quantum fciam, interpretum Schulzio asfentiatur , nee 

 .figmcntum hoc fere dignum fit quod tot verbis refutetur. 



