136 CAP. IX. 



cias eat. Prorfus autem eadem fuit Paulo , quae 

 Auctori nostro, fententia. Sic loco fimillimo? 

 Col. 2: 1 6. istas leges dicit distinguere cibum 

 et potum^ jubere festa celebranda et novllunla 

 et fabbata. Quae epistola ad Romanos disfeqt, 

 inprimis Cap. VII, etiam pertinent ad earn legis 

 Mofa'icae obfervationem, quae turn fere probabatur. 

 Deinde ibi 8: 3. ait, id quod lex Mofa'ica per cul- 

 tum externum efficere non potuisfet , nempe hami- 

 num vitiofitatem tollere, id effecisfe Deum, 

 misfo Filio. Ita etiam , i Cor. 3: 9. religio Mofaica 

 >J SiuKQvict, rijg %oiTCMpi(reug vocatur, Christiana 

 vero q dtaxovia rfc dix#iQ(rvvy$. Gal. 3: 10. dici- 

 tur : qui Tub lege funt , funt VTO Kurupow" Sed 

 quid fingula referam? Ubique ita Paulus. Atqui 

 non habuerunt reliqui Apoftoli (quanto minus 

 igitur ceteri doctores !) tarn claras hac de re no.- 

 tiones , neqtie iis de plane abroganda lege 

 Mofaica, quippe jam inutili, tarn firmiter fuit 

 perfuafum. Quid? quod Petrus vifione divi- 

 nitus misfa eo erat adducendus , ut crederet , 

 Gentiles aeque atque Hebraeos regni Mesflani par- 

 ticipes fore. Neque reliqui Apoiloli antea idem 

 crediderunt, quam Petrus et Jacobus oratione 

 efficaci id iis demonflraverant. Ac vix et ne 

 vix quidem eo perveniebanc , ut lege Mofai- 

 ca obfervanda liberarent Gentiles. Quin etiam 

 Petrus i.pfc olim aliter dixcrat, Antiochiae ali- 



tcr 



