140 CAP. IX. 



Eph. i: 14. Col. 3. 24, fignificatione fellcltatis 

 per jfefum partae ; quae notio efficitur ex ar- 

 ticulo 17, qui definitam aliquam felicitatem indi- 

 cari postulat. Hie arcic. qtmm abfit a locis^dfaf.so: 

 32. et i Petr* i: 4, haec duo hue non refe- 

 ram: priori enim loco xtypovofiiu mihi pfyos , 

 fteTQ%qv fignificare videtur, uti Eph> 5: 5; pos- 

 teriore felicitatem in genere. Uti y y.typovopioi, , 

 fie KbvftQv6i*.M abfolute fine genitivo invenitur, 

 Gal. 3: 29, et <rvy%ty{>ov6fj(,u, , Eph. 3: 6; ubi 

 Jegitur (rvyKhyipovopct, %ui a-iHrrup 

 TO^CS, rfa eTruyyetiug; quo loco rfa e 

 pertinet ad folum a-v^^eTo^c&y quia non dici 

 tur (rvavupu rye eTruyystiw, Ipfa vox 

 ioe, fie invenitur. Gal. 3: 18. 



Coz. 1 6. 



Ex notione vocis Siaftfaq varie fumtae ratio - 

 cinatur Auctor. Eandem vocem fenfu vario 

 etiam Paulus fumit, Gal.y. 15.: cui in univer- 

 fum hoc esfe in more pofitum, diximus ad 4; 1 1. 

 Item ex vocabuli notione ratiocinari Paulo esfe 

 proprium , dictum ad 2: 8. Vox J;afl^ apud 

 Paulum faepius legitur, quam apud reliquos N. 

 F. auctores , in hac atitem epiftola faepius quam 

 in Paulinis, quia haec agit de altera SiaOwy 

 alteri praeferenda. 



COL. 



