C A P. L 15 



Quac pronominis abtindantia, quam Platonic am 

 rcctc appelles , (Plato enim faepisfimeea utitur), 

 ctiam non raro apud Paulum invcnias. Act. 17: 

 22. TOVTOV. 24. oSrof. Rom. a: 14. O&TOI. 7: 



10. OLVTV[. II. J) CtVTfa. 15: 1 6, Ip, 20. T0U- 



T0. i C0r. 5: 5. rbi/ TOIOVTOV. 7: 20. fj/ Tufay. 

 2 Cor. i: ii, UT^. 9: 5. Tctvrviv. 12: 2. T^J/ 

 T0/0Sr0j/. G^//. 2: 20. rovro. 5: 17. raura. P^/7. i: 

 22. TOVTO. 3: 7. rat/r*. Atque ita facpe alibi. 

 Quod autem ad doctrinam ipfam attinet: Jefum 

 fpontc fe pro nobis mord dedisfe , Paulus etiam 

 foepius docet. V. Eph 2: 16.5:25. Phil. 2: 7, 8. 

 Col. i: 21 , 22. i Tim .2: 5, 6. Cf. infra ad 7: 27. 



'EKafl/j-fj/ Iv $e%t&.~\ A Paulo cadem res iis- 

 dem prope verbis memoratur, Rom. 8: 34. Col.' 

 3: i. Eph. i: 20. 



Sententia hujus coli etiam legitur, 2 Cor. 8: 9. 

 in primis vero Phil. 2: 6-9. Cum tota fen- 

 tentia cf. Rom. n: 33. Eph. i: 20, 21. inp. 

 *Thesf. i: 10. 2: 8. 



COL. 13. 



In Col. 2 et 3. primum animadverte inex- 

 fpectatam rerum non admodum disfimilitim re- 

 cenfionem, qtialem in Pauli epistolis faepius in- 

 veniri , dcinccps plus femel erit monendi oppor- 

 tunitas. Vide ad 7: 26, 27. Deinde obfer- 



van- 



