CAP. II. 31 



tiem, aut hanc, cum fccisfe co confilio, uc 

 lectoribus, fcribendi initium faciens, ignotus esfet. 

 Nam tan to Paul i odio ardebant Judaci pmnes, ut 

 non lecturi fuisfent epistolam Pauli nomen praefe- 

 rcntem. Earn vero fi jam perlegisfent, non erat, 

 quare amplius nescire dcbcrent auctorem; adeo 

 ut nihil Paulum impediret, quo minus in epistolae 

 fine talia diccret , quae non certo quidcm , fed fa- 

 tis tamcn clarc indicarent , fe esfe auctorcm : fed in 

 fcriptionis principio ista cavere debuit(i^). Quod- 

 11 igitur ignotus esfet , qui auctoritate fua utere- 

 tur? Ergo uti in epistola ad Rom., ita in hac 



quo- 



CO H c argumentum ridet hodierna Germanorum cri. 

 tica altior. Verum nonne experiemia nostra quotidians 

 nos docet, homines religioni deditos animi minus li- 

 beralis nolle legere, quae 'putant ab homine haerecico 

 esfe fcripta? Nonne Judaei erant animo minime li- 

 berali, qui nollent adeo populares doctrina Gentilium 

 inftitui ? Nonne Paulus Christianis Judaicis haere- 

 ticus fuit? ,, Ac, inquit Critica, fi in fcriptionis prin- 

 cipio, Auctoris nomen non inveniebant lectores, in fine 

 illnd quaefuuri erant , ac fecnndum tuam fententiam facis 

 certo Paulum invenisfenr. " Ne ex tuis moribus anti- 

 quitntem judica. Nos epistolam accipientes , quam qui 

 fcripferit ignoramus, ftatim finem infpicimus, ibi certo 

 fperantes Auctoris nomen nos invemuros esfe; Orien- 

 tales atque omnino Veteres non item: hi enim femper 

 epistolae principio nomen infcribebant , numquam fini. 

 Qua ratione itaque Hebraei eo loco quaerere poteranc 

 Auctoris nomen, ubi numquaoi fcribebatur? 



