CAP. XIIL 505 



r 6. (i). Quod baud fcio , an in rcliquo N. F. 

 usquam obtineat. Certain autem ec immuta- 

 tam esfe Jefu doctrinam, nemo gravius quam Pau- 

 lus affirmavic. V. 2 Cor* i: 19. 3: u Gal. i: 7. 



COL. 9. 



Sacpius idem monet Paulus; Rom. 16: 

 17, 18. Eph. 5: 6. 2 7W. 2: 3. Col. 2: 4; 

 ad quern postremum locum alia laudat Grotius. 

 Doctoribus falfis acriter refistebac Paulus, Rom. 

 14: i - 4 , 10- i Cor. 8: 9. ( 2 ) Prorfus autem 

 convenit Eph. 4: 14: *'lva MKSTI upev Tf- 



rty Kc&piiav^] Eodem fen- 

 fu Paulus fcribit rnfp/$/v; Rom- i: u. 16: 25- 

 i Thesf. 2: 3, 13. 2 Thesf. 2: 17. 3: 3; ec 

 hoc ipfum j3g/3/ow; i Ci?r. i: 6, 8. 2 Ce;r. 

 i: 21. Col 2: 7. De voce %#/>/? , e more 

 Paulino fine adjuncto pofita, vide ad 12: 28. 



( i ") Vid. cl. H e r i n g a Per hand. , 

 ^w zijne dpostelen zich doorgaans met gefchikt hebben* 

 naar de verkeerdc denkbeelden van hunne tijdgenootcn; 

 ? 5^ 57 '> ubi haec explicatio ex oratione contexta 

 probatur. 



(a) Vide et Koppiura ad Gal. a: 3-5. 5:2 etE.A- 

 B o rg e r f Pro/egg, in Interpret. Epift. ad Gal. p. 15 fqq. 



