C A i>. VI. 9? 



qtme adult ioribns hominibns convenit. Locu- 

 tus enim erat Auccor , duobus colis pracccdcnti- 

 btis ,dc Christianis ct pucris ct adultis, tuque de 

 divcrili utrisquc tradcnda doctrind, quibtis dictis 

 jamaddit: veritm accedamus ad doctrinam adul- 

 tioribus convenientem , i. e. fublimiorem , in- 

 tellect u difliciliorem , non magis necesfariam 

 ac praeflantiorem. lea hanc vocem esfe fii- 

 mcndam, non tan cum ex oracioiie contexta pa- 

 tec, fed etiam ex conihnti N. F. ufu. Vide 

 fupra ad 5: 14. inpr. Eph. 4: 13. Col. i: 128. 

 Practcrca haec doctrina, adultioribus convenient, 

 non cst allegoriarum fcientia. Nam ex g: 12-14. 

 patet , puerorlim cibum esfe lac , tlon ci- 

 bum folidum , non /oyoy SikouS&vvlfc ; hiinc 

 cnim cibum adultis convenire." Igitur Aoyd^ 

 Sixaioa-vvqs pertinet ad cibum folidum, quae 

 est ilia nostra Tetetotvis. Jain vero koyov 



vel reA5;t?r^T non indicare allegoria- 

 rum fcientiam , ex feqq. patet.' Neque cnim 

 continue mcrae fequiintuf allegoriae , fed fe- 

 quitur disfertatio de dr/.cuuTei nostra per Je- 

 fum Christum , quae dwctiutrie cum aliunde, turn 

 allegoriis illustratur. Qur.m disputationem Icgcn- 

 ti palam erit, earn recte vocari fubtiliorem 

 atque intellectu difficiliorem adultisque foils 

 convetiientem: id enim voce Aoya? indicatur; 

 G nam 





