lionem mi lege ita et edicto admisfam fuisfe eo 

 magis cxistimamus , quo eadem uxor Praetoris 

 beneficii circa facultatem abflinendi particeps 

 fuit. (i). Qucie autem uxor in manum non 

 convcnerat, Jure Civili a marid fuccesfionc re- 

 mota erat , nee a Praerore , nifi edicto undc 

 vir et uxor ultimo ordine vocabatur, fi nimi- 

 rum in justo matrimonio usque ad mortem ma- 

 riti cum ipfo vixerat. (2) 



Si poenas fecundarum nuptiarum excipias et 

 luctus intermisfi (3) , hoc jus uxoris circa fuc- 

 cesfionem , usque adjustinianum immutatum , 

 ab Imperatoribus Theodosio et Valentinia- 

 no (4) adhuc anno 427 confirmatum est. Jus- 

 tinian us primus utrique conjugi ad fimilitudi- 

 nem uxoris injuste rcpulfae fuccurrebat, fan- 

 ciendo(5), ut, fi conjux fuperftes inops esfet, 

 dcfunctus autem dives fuerit, ille quartam par- 

 tern mbftantiac defuncti accipiat. Deinde vero 

 conftitutionem (6) ferebat , qua non amplius 

 viduus, fed fola vidua marito intestato fuccede- 

 re potcrat. Verba Imperatoris haec funt: Vi- 



rum 



(1) Gajus, Comment. II. .159. 



(2) L. unic. if. unde Vir et Uxor. 



(3) Tit. Cod. de fecundis nupt. 



(4) L. unic. Cod. unde vir et uxor. 



(5) Nov. 53. Cap. 6. 



(6) Nov. 117. Cap. 5. 



H 2 



