C i8. ) 



<]tii privatis fuivS facris gaudcrent (i), aut &1* 

 {em tain pauci, ut non praefumendum fit, re* 

 gulam deferendae fuccesfionis generalem ex- 

 iis ortam esfe. Neque etiam hoc argumentura 

 (tare firtnum potest , quod hereditatem ille ha- 

 beat , cui onus futurum esfet facrorum ; nam , ut 

 C i ce r o (2 ; nos docct , facra hereditatem quidem , 

 non vero hereditas ilia fequebatur. Neque tan- 

 dem ex perpetuitate facrorum quicquam fequi- 

 tur, quoniam eadem ratione cognati et fucces- 

 fores testamentarii facra confervare potuisfent (3). 

 Si jus familiae et patriae potestatis commu- 

 jiionem ultimum ftmdamentum antiquae fuccesfio- 

 .nis accipias, omnia per XII Tabb. conftituta 

 quidem inter fe cohaerent ; nee verendum , 

 quod Cl. Hugo (4) putavit , ut disfimilitu- 

 do hujus Romanae fuccesilonis- ab ea , qtiae un * 

 quam inter alias gentes pbtinuerit-, explicari 

 posfit , quoniam nee eadem familiae notio apud 

 antiques Romanos , quam apud nos aliosve po- 

 pnlos arnplectenda est. Apud eos enim jus fa- 

 mi - 



(1) Vid. Sa vigny, ueber die jnristifche behandlung 

 der la era privata bei denRomern, in Zeitfchrifc f'iir ge 

 f'chichtliche ReclKswisfenfchafi:, vora Jahre 1816, Band 

 i, Seite 380. fF. 



(2) De Legibns, Lib. IT. C. 18, 19. 



(3) Hugo, Comment, cit. . 2. 



(4) Loco laudato, . 5. nota. f. 



