( 86 ) 



SECT io QUINT A. 



DE LE&S VOCONIAE FATIS ET INTERITU. 



$ 7- 



Zte diver [is veterum testi mentis. 



Non minus quidem de fatis et interim nostrae 

 legis , quam de ejus genuine argumento conten- 

 ditur, Perizonius (i) enim jam tertio anno 

 post Pompej urn et Crassum Cofs. earn peni 

 tus everfam esfe contendit ideo , quod lege Cor- 

 nelia lata Praetores ex edictis fuis in fuccesfio- 

 nibus jus dicere ceperunt ; K i n d i u s (2) vero earn 

 una cum antiquisfimi populi Romani cenfu , rui- 

 na comitiorum a Tiberioj fublatorum fepul- 

 tarn fuisfe dicit, eo fubnixus , ,quod Tiberius, 

 principatu potitus, e campo comitia ad Patres 

 tranftulerit (3). Verum utrique fententiae vete- 

 rum testimonia repugnant 9 ipfa tamen inter fe 

 non ab omni pane congruunt. Etenim Pli- 

 nius (4} legis Voconiae mentionem facit una 



cum 



(1) In Triade, pag. 191 fq. 



( 2) De lege Voconia , 64. 



(3) Tacit. Ann. Lib. I. Cap. 15. 



(4) Paneg., Cap. 42. Locupletabant et fiscura 



et 



