( 93 ) 



cx parentum hercditate quidquam capcrc potc- 

 rat (i). Scd quac ejus conditio iuisfct, posc- 

 caquam praetor angustisfimis finibus conftitutum 

 per legcm XII Tabb. jus pcrcipiendarum herc- 

 ditatum dilataverat, et libcros tarn in potcstate 

 coniHtiuos quam cx ea dimisfos ad inccsta- 

 ti fuccesfionem vocavcrat : hoc nullo loco in- 

 vcnio, quamvis haec quaestio nee nimis levis 

 fit, quin attcntionem quandam mcrcrecur, nee 

 adco facilis, ut ejus , tanquam omnino fuperfluae,, 

 ne mentio quidem fieret. Non quidem objici 

 potest , de filia , quae in manum convenisfet , 

 hercde fermonem csfe nunquam potuisfe, quia 

 in manum convemio temporc, quo praetoria 

 fucccsfio viguit, jam defierat in ufu esfe : 

 nam etfi noc matrimonium in dies rarius factum 

 fie, tamen id adhuc tempore Marci Aurelii 

 quamvis rarisfimum adfuisfe , auccorem habeo 

 Gajum (2). Quum itaque, veteribus quantum 

 fcio earn rem filentibus, ex analogia cafuum fi- 

 milium argumentari debemus, utrum , quae in 

 manum veniens f la turn familiae mutavit, bono- 

 rum posfesfionem habcat, nee ne, bini hie in 

 manum conventioni cafus analogic* cogitari pos- 



funt , 



(i) $. . nostri 19, 20, ti. 



(a) Comra. I. .108-115, Cf. Pirmez Disf. de 

 manro cori violati vinuice, Lov, 1822, . 4, 



