C 99 ) 



terna et materni- generis (i), delude vero ad 

 quaecunquc defuncto extrinfecus acquifica exten- 

 dcbat (2): ita ut hujusmodi bonorum domi- 

 nium fratres , forores et mater fecundum modum 

 SConftilto Tertalliano determinatum confc- 

 quantur, ufusfructtis autem apud patrem rema- 

 neat. (3) Si defunctus manumisfus fuerat, fi 

 quidem ab extraneo, nihil nee pater nee fratres 

 fororesve in cjus fuccesfionem juris habebant; 

 a Prnetorc an tern pater prime loco inter decem 

 perfonas vocabatur; tandem vcro legitimus he- 

 rcs factus est (4). Veruni fi contracta fiducia 

 filium pater manumiserat, omnis filii hereditas 

 ad ipfum jure manumisfionis devolvebatur. Postca 

 vero Justinianus fanxit , ut fratres ct foro- 

 res , five cmancipati five integri juris , in fucces- 

 fione praeferrentur, qui nudi uftisfructus besfem 

 tantum , fi mater adhuc fuperiles esfet , cum ipfa 

 dividebant, triente apud Patrcs fororesve remanen- 

 tc (5) , ex asfe autcm ufumfructum confequeban- 



tur, 



(1) L. n. Cod. Communia de fucc. Tnn^i 529) 



(2) Cf. v. Lohr von der fuccesfion in ein Pecu- 

 liura, L cic png. 103 fljq. L. 6. . I. Cod. de bon. 

 quae lib (529) 



(3J L. 7. Cod. de SConf. Tertnlliano inni 

 5^8. 



(4) $. 8. Inft. de-Bon. Posf., L. ult. C. de mancip. 

 liberor. 



C5) L. 7. $. i. Cod. de SConfult. Tcrtull. $. 48. 



G a 



