C 77 ) 



de folo tcstamentvrio hercdc. Quod quidcnl 

 nusquam impugnatiir, non magis, quam ca vcr- 

 ba, in Icge Voconia faltem, de folo directo he- 

 rede csfe acccipienda. De eo autcm quaescio 

 mota esc , an prohibitio legis Voconiae ad fi- 

 dcicommisfa fit extenfa, posccaquam haec in 

 ufu esfc ccperant , vel dcnique jure civili con- 

 firmata eranc. Et quidem antequam fideicom- 

 misfa ullo vinculo juris continebantur , per fe 

 patec fidcicommisfario neque jusfum neque inter- 

 dictum fuisfe, quibuscunque vellet, hereditatem 

 rcstittiere. Imo nee postea quam fideicommisfa 

 confirmabamur lex Voconia iis accommodata es- 

 fe videtur. Nam haec lex eo tempore adeo 

 odiofa erat, ut , quibuscunque posfet lex cir- 

 cumveniri , media approbarentur ; deinde vero 

 hoc ipfo confilio fideicommisfa inventa funt , 

 ut quibus non posfet hereditas directe relinqui, 

 per fideicommisfura resutueretur (i). Perizo- 

 n i u s (2) quidem vir eruditisfimus arbitratur , 

 prohibitionem legis Voconiae postea etiam ad 

 fidcicammisfarias hereditates pertinuisfe; fed tarn 

 Wielingius (3) quam Kindius (4) euna 



ita 



(i) J. i. Inft. de fideicomm. heredit. 

 ^2) De leg. Voconia > pag. 140. 



(3) Lect. jur. civ. pag. 194. 



(4) De leg. Voconia $. 24. fq. 



